اظهار لوازم آرایشی در آسهآن یک پروندهٔ منطقهای واحد نیست. دستورالعمل آرایشی آسهآن پیوستهای مواد، الزامات برچسبگذاری و قواعد ادعاها را هماهنگ میکند، اما محصول باید پیش از فروش، در هر کشور عضوی که در آن فروخته میشود، جداگانه اظهار شود، آن هم به دست شرکت یا شخصی که در همان کشور مستقر است. تولیدکنندهٔ کرهای در هیچیک از کشورهایی که اینجا بررسی میشوند نمیتواند اظهار را ارائه کند.
این مقاله شرح میدهد که دستورالعمل چه چیزهایی را هماهنگ میکند، چه کسی در ویتنام، تایلند، اندونزی، مالزی و فیلیپین میتواند دارندهٔ اظهار باشد، و چه چیزی در پروندهٔ محصولِ پشت آن میآید. قواعد ملی تغییر میکنند، و جزئیات کشورها در ادامه بر پایهٔ متنهای منتشرشده تا نوامبر 2026 است. این مقاله برای آشنایی است نه نظر انطباق با مقررات، و منابع اصلی در پایان آمدهاند.
دستورالعمل آرایشی آسهآن چه چیزی را هماهنگ میکند و چه چیزی را به هر کشور وامیگذارد
دستورالعمل آرایشی آسهآن (ACD) بخش B موافقتنامهٔ طرح هماهنگ مقررات لوازم آرایشی آسهآن است که در 2 سپتامبر 2003 در پنومپن امضا شد. کشورهای عضو متعهد شدند آن را تا 1 ژانویهٔ 2008 بهطور کامل اجرا کنند، و از آن زمان آن را همراه با پیوستها و ضمیمههایش به کار میبرند.
بند 3 مادهٔ 1 به پرسشی پاسخ میدهد که بیشتر برندها در آغاز کار دارند. این بند میگوید شرکت یا شخصی که مسئول عرضهٔ محصول در بازار است، محصول را به مرجع نظارتی هر کشور عضوی که محصول در آن عرضه خواهد شد اظهار میکند. هماهنگی در قواعدی است که محصول باید رعایت کند، نه در خود پرونده.
| در سطح آسهآن تعیین میشود | هر کشور عضو تعیین میکند |
|---|---|
| پیوستهای مواد: ممنوع (II)، محدود (III)، رنگدهندهها (IV)، نگهدارندهها (VI)، فیلترهای فرابنفش (VII) | خود اظهار، شکل و مدت اعتبار آن |
| الزامات برچسبگذاری (مادهٔ 6، ضمیمهٔ II) | چه کسی میتواند دارندهٔ اظهار باشد |
| رهنمود ادعاها (مادهٔ 7، ضمیمهٔ III) | زبان برچسب |
| آنچه اطلاعات محصول باید در بر داشته باشد (مادهٔ 8) | جای دقیق نگهداری پرونده (فراتر از نشانی روی برچسب در مادهٔ 8) و مدت نگهداری آن |
| تکلیف ایمنی (مادهٔ 3) | نظارت پس از عرضه و اجرای مقررات |
سه نکته در پیوستها برندها را غافلگیر میکند. نخست، پیوست V فهرست مواد ممنوع نیست: محصولاتی که مواد پیوست V را دارند اصلاً بیرون از دامنهٔ دستورالعملاند. دوم، هرچند متن دستورالعمل به فهرستهای مواد دستورالعمل قدیمی آرایشی اتحادیهٔ اروپا، 76/768/EEC، ارجاع میدهد، پیوستهای آسهآن را کمیتهٔ آرایشی آسهآن و نهاد علمی آن، که سالی دو بار تشکیل جلسه میدهند، با زمانبندی خودشان اصلاح میکنند، پس این پیوستها تغییرات اتحادیه را بهسادگی دنبال نمیکنند. سوم، فهرستها جابهجا میشوند: سازمان علوم سلامت سنگاپور (HSA) پیوستهای جاری را بهروزشده در ژوئن 2026 نشان میدهد، پس پیش از تکیه بر هر نسخهای تاریخ آن را بررسی کنید. فرمولی که پیشتر قواعد اتحادیه را رعایت کرده و از مسیر CPNP اظهار شده است نقطهٔ شروع محکمی است، اما همچنان باید با فهرستهای آسهآن سنجیده شود، و برای ضدآفتاب پیش از همه فیلترهای فرابنفش.
ادعاها جایی است که لایهٔ ملی بازمیگردد. مادهٔ 7 میگوید ادعاها باید از رهنمود آسهآن پیروی کنند و «بهطور کلی، ادعاهای محصول تابع کنترل ملی خواهند بود». هر فایدهٔ ادعاشده باید با شواهد کافی، با خود فرمولاسیون یا با هر دو توجیه شود. بررسی پیوستها و بازبینی ادعاها جایشان در توسعهٔ فرمولاسیون لوازم آرایشی کرهای است، وقتی بازارهای مقصد معلوماند، نه پس از فایل چاپ.
چه کسی میتواند اظهار لوازم آرایشی را در آسهآن ارائه کند؟
تنها طرفی که در همان کشور مستقر است میتواند اظهار کند. هر یک از پنج قاعدهٔ زیر این طرف را به شکل دیگری نام میبرد، و هیچکدام به تولیدکنندهای بیرون از آن کشور اجازه نمیدهد مستقیماً اظهار کند. اظهارکننده معمولاً واردکننده یا توزیعکننده است، و در برخی کشورها میتواند شرکت محلی خود برند باشد.
| کشور | مرجع ناظر | چه کسی میتواند اظهار کند | مدت اعتبار اظهار |
|---|---|---|---|
| ویتنام | ادارهٔ داروی ویتنام، وزارت بهداشت | سازمان یا فردی که پروانهٔ تجارت لوازم آرایشی در ویتنام دارد | 5 سال از تاریخ صدور، سپس پیش از پایان اعتبار دوباره اظهار میشود |
| تایلند | سازمان غذا و داروی تایلند (Thai FDA) | شخص حقوقی ثبتشده در تایلند، یا تبعهٔ تایلند با دستکم 20 سال سن | 3 سال؛ درخواست تمدید ظرف 180 روز پیش از پایان اعتبار ارائه میشود |
| اندونزی | BPOM | برای محصول آرایشی وارداتی، تنها واردکنندهای در حوزهٔ لوازم آرایشی | تا 3 سال، قابل تمدید |
| مالزی | NPRA | شرکتی که در مالزی تأسیس شده و نزد کمیسیون شرکتهای مالزی ثبت شده است | 2 سال؛ تمدید حداکثر تا یک ماه پیش از پایان اعتبار |
| فیلیپین | سازمان غذا و داروی فیلیپین (FDA)، مرکز مقررات و پژوهش لوازم آرایشی و مواد خطرناک خانگی/شهری (CCHUHSRR) | مؤسسهٔ آرایشی دارای پروانه، که از راه درگاه الکترونیکی FDA (ePortal) ارائه میکند | مدت جاری را از FDA جویا شوید |
دو پیامد از این جدول بیرون میآید. نخست، دسترسی به بازار نزد کسی است که دارندهٔ اظهار است، پس قرارداد توزیع و اظهار باید با هم مذاکره شوند. اندونزی این را صریح میگوید: یک نام محصول آرایشی را تنها یک متقاضی میتواند اظهار کند، و اگر برند انتصاب یک واردکننده را زودتر از موعد پایان دهد، واردکنندهٔ تازه به نامهٔ محضری پایان همکاری نیاز دارد و BPOM ممکن است اظهار واردکنندهٔ پیشین را لغو کند. دوم، مدتها با هم فرق دارند، پس عرضه در پنج بازار پنج تقویم تمدید به همراه دارد. قاعدهٔ ویتنام پس از پنج سال اظهار دوبارهٔ محصول را میخواهد، نه یک تمدید ساده.
سنگاپور از همین الگو پیروی میکند. از 1 ژانویهٔ 2008 ACD را اجرا کرده است، اظهار را شرکتی ثبتشده در سنگاپور نزد HSA انجام میدهد، و اظهار سنگاپور بقیهٔ منطقه را پوشش نمیدهد. صفحهٔ تولید در کره برای بازار سنگاپور تفاوت میان پایگاه منطقهای و پروندهٔ منطقهای را شرح میدهد.
رسید اظهار چه چیزی را گواهی میکند و چه چیزی را نه
از متنهایی که اینجا به آنها استناد شده، دو متن مستقیماً به این نکته میپردازند، و هر دو آن را یک اعلام توصیف میکنند، نه یک تأیید. بخشنامهٔ ویتنام میگوید شمارهٔ رسید اظهار گواهی نمیکند که محصول ایمن، مؤثر یا منطبق با موافقتنامهٔ آسهآن است. سازمان غذا و داروی فیلیپین در طرح آزمایشی اظهار خودکار در سال 2026 میگوید گواهی اظهار محصول (Certificate of Product Notification) که بهطور خودکار صادر شود تنها دریافت پرونده را تصدیق میکند و به معنای تأیید FDA یا ارزیابی فنی پیشین نیست. تایلند یک قاعدهٔ زمانی میافزاید: قانون لوازم آرایشی آن به اظهارکننده اجازه میدهد تنها پس از صدور رسید اظهار تولید یا وارد کند.
بررسیای که بیشترین اهمیت را دارد پس از آن انجام میشود. ACD کشورهای عضو را ملزم به نظارت پس از عرضه میکند، و سازمان غذا و داروی فیلیپین برمیشمارد که بازرسانش به چه نگاه میکنند: اعتبار پروانهٔ مؤسسه و اظهار، و اینکه آیا موادی که در اظهار آمده با مواد روی بسته یکی است. ناهمخوانی، محصول را اظهارنشده میکند. چون پرونده باید از هنگامی که محصول در بازار است بهآسانی در دسترس مرجع باشد، باید روز عرضهٔ محصول کامل باشد، نه وقتی بازرس آن را میخواهد.
چه چیزی در پروندهٔ اطلاعات محصول میآید و چه کسی آن را فراهم میکند؟
پروندهٔ اطلاعات محصول فرمول، مشخصات، روش تولید مطابق اصول تولید خوب، ارزیابی ایمنی، دادههای اثرهای ناخواسته و پشتوانهٔ ادعاها را در بر دارد. بیشتر دادههای کیفیت را تولیدکننده فراهم میکند، و بقیه را اظهارکننده و یک ارزیاب ایمنی واجد شرایط. مادهٔ 8 ACD طرفی را که محصول را در بازار عرضه میکند ملزم میکند این اطلاعات را در نشانی روی برچسب بهآسانی در دسترس مرجع نگه دارد، به زبان ملی یا زبانی که مرجع بهآسانی بفهمد.
رهنمود خود آسهآن پیشنهاد میکند این پروندهٔ اطلاعات محصول آسهآن (PIF) در چهار بخش سامان یابد، و صریحاً میگوید این رهنمود سندی حقوقی نیست. تکلیف الزامآور مادهٔ 8 و قانون هر کشور است.
| بخش (رهنمود آسهآن) | چه چیزی در آن است | از کجا میآید |
|---|---|---|
| I. مدارک اداری و خلاصهٔ محصول | هویت محصول، برچسب، بیانیهٔ تولید مطابق GMP، بیانیهٔ ایمنی امضاشده با نام ارزیاب ایمنی و صلاحیتهای او | اظهارکننده، ارزیاب ایمنی، تولیدکننده |
| II. دادههای کیفیت مواد اولیه | مشخصات مواد اولیه و روشهای آزمون آنها | تولیدکننده و تأمینکنندگان مواد اولیه |
| III. دادههای کیفیت محصول نهایی | فرمول، خلاصهٔ تولید، مشخصات و روشهای آزمون محصول نهایی، و خلاصهٔ پایداری در جایی که ماندگاری کمتر از 30 ماه است | تولیدکننده |
| IV. دادههای ایمنی و اثربخشی | ارزیابی ایمنی، دادههای اثرهای ناخواسته، پشتوانهٔ ادعاها | ارزیاب ایمنی، تولیدکننده، اظهارکننده |
رهنمود انتظار دارد بخش I فوراً در دسترس باشد و بخشهای دیگر در دورهای توافقشده، 15 تا 60 روز تقویمی پس از درخواست مرجع. نسخههای ملی شکلهای متفاوتی دارند. پروندهٔ تایلند سه بخش دارد، میتواند به تایلندی یا انگلیسی باشد، و در محل تولید یا واردات نگهداری میشود. اندونزی پروندهاش را DIP (Dokumen Informasi Produk) مینامد، داشتن آن را پیش از اظهار الزامی میکند، از واردکننده میخواهد مسئول فنیای داشته باشد که آن را بفهمد، و نبود DIP را از دلایل لغو اظهار برمیشمارد. مالزی PIF را به زبان مالایی (Bahasa Malaysia) یا انگلیسی میپذیرد. فیلیپین انگلیسی یا فیلیپینی را میپذیرد و میخواهد پرونده در نشانیای که در اظهار آمده نگهداری شود.
مدت نگهداری پرونده هم ملی است. رهنمود آسهآن تنها پیشنهاد میکند پرونده دستکم سه سال پس از آخرین عرضهٔ محصول در بازار نگه داشته شود. قانون ویتنام سه سال پس از آخرین بچ را تعیین میکند، قانون تایلند سه سال پس از آنکه محصول دیگر توزیع نشود، و قانون فیلیپین سه سال پس از صفر شدن موجودی خردهفروشی یا دورهای که در رویهٔ خود شرکت آمده است، هرکدام طولانیتر باشد.
بیشتر محتوای بخشهای II و III را تنها سوی تولید میتواند فراهم کند. Seoul Coslab این مستندات را در چارچوب دامنهٔ پروژه با تولیدکنندگان شریک خود هماهنگ میکند، از راه پشتیبانی مستندات صادراتی از کره؛ گزارشها از بررسیهایی میآیند که در آزمون کیفیت لوازم آرایشی پیش از عرضه شرح داده شدهاند. خود مدارک در مدارک صادراتی لوازم آرایشی کرهای توصیف شدهاند، و دادههای پایداری در آزمون پایداری لوازم آرایشی.
در چند تا از این بازارها برند ناچار نیست فرمول کامل خود را به واردکننده بسپارد. رهنمود آسهآن به صاحب محصول اجازه میدهد اطلاعات محرمانه را در صورت درخواست مستقیماً به مرجع بفرستد، و قواعد تایلند و فیلیپین همین را پیشبینی میکنند. اندونزی از واردکننده بیشتر میخواهد: واردکننده باید DIP را در اختیار داشته باشد و مسئول فنیای داشته باشد که آن را بفهمد.
نکتههای هر کشور پیش از امضای قرارداد با توزیعکننده
ویتنام. برای لوازم آرایشی وارداتی، بخشنامهٔ 2011 نامهٔ مجوزی از تولیدکننده یا صاحب محصول میخواهد که امضای آن گواهی شده و، مگر در موارد معاف، تصدیق کنسولی شده باشد. ویتنام اجرای کنوانسیون آپوستیل را از 11 سپتامبر 2026 آغاز کرد. اینکه یک سند مشخص کرهای اکنون تنها به آپوستیل نیاز دارد یا نه، باید سند به سند با شریک ویتنامیتان روشن شود. محتوای برچسب میتواند به انگلیسی یا ویتنامی باشد، اما دستور مصرف، نام و نشانی طرف مسئول و هشدارهای ایمنی باید به ویتنامی باشند. تولید در کره برای بازار ویتنام این را در تصویر گستردهتر بازار میگذارد.
تایلند. محصولات وارداتی همراه با اظهار به نامهٔ مجوز از صاحب محصول یا تولیدکننده، یا به اجازهنامهٔ بهرهبرداری از علامت تجاری، نیاز دارند. برچسب تایلندی پیش از فروش الزامی است، هرچند کالای وارداتی میتواند بی آن از گمرک ترخیص شود. ورود به بازار، فراتر از پرونده، در تولید در کره برای بازار تایلند آمده است.
اندونزی. آییننامهٔ شمارهٔ 20 سال 2026 BPOM از 3 نوامبر 2026 لازمالاجرا شد و جای آییننامهٔ شمارهٔ 21 سال 2022 را گرفت، پس راهنماهای قدیمیتری که شمارهٔ مواد آییننامهٔ 2022 را نقل میکنند کهنه شدهاند. محصول آرایشی وارداتی را واردکننده، بهعنوان محصول نهایی، اظهار میکند. واردکننده به نامهٔ معتبر انتصاب نمایندگی به اندونزیایی و/یا انگلیسی نیاز دارد، به گواهی فروش آزاد چون کره بیرون از آسهآن است، و به گواهی GMP برای تولیدکنندهای که بیرون از آسهآن قرار دارد. گواهی حلال تکلیفی جداگانه است. بر پایهٔ وضعیت نوامبر 2026، آییننامهٔ دولتی شمارهٔ 40 سال 2026، که از 14 اکتبر 2026 لازمالاجراست، دورهٔ اجرای مرحلهای گواهی حلال برای لوازم آرایشی را تا 17 اکتبر 2028 تمدید کرده است، و BPJPH، نهاد حلال اندونزی، میگوید خودِ الزام تغییری نکرده است. اینکه این برای فرمول چه معنایی دارد در گواهی حلال برای محصول آرایشی ساخت کره آمده است، و تصویر گستردهتر بازار در تولید در کره برای بازار اندونزی.
مالزی. دارندهٔ اظهار ممکن است صاحب محصول باشد یا نباشد، و همین به برند اجازه میدهد از یک توزیعکننده یا شرکت مالزیایی خودش استفاده کند. برچسبها به مالایی و/یا انگلیسیاند. نشان حلال اختیاری است و تنها وقتی میتوان آن را به کار برد که محصول را JAKIM یا نهادی که JAKIM به رسمیت میشناسد گواهی کرده باشد. برای تولیدکنندهای بیرون از مالزی، شواهد GMP که در کشور محل تولید صادر یا تصدیق شده باشد هر وقت NPRA بخواهد ارائه میشود. بقیه در تولید در کره برای بازار مالزی آمده است.
فیلیپین. پرونده را مؤسسهٔ آرایشی دارای پروانه ارائه میکند و حاصل آن گواهی اظهار محصول (Certificate of Product Notification) است. پروانه و اظهار هر دو پس از عرضه بررسی میشوند، پس فهرست مواد روی برچسب باید دقیقاً با فهرست اظهارشده یکی باشد.
خود برچسب فهرست بررسی جداگانهای در بازارهای مختلف است که در چکلیست الزامات برچسبگذاری لوازم آرایشی به تفکیک کشور آمده است.
پرسشهای متداول
آیا یک اظهار لوازم آرایشی در آسهآن همهٔ کشورهای عضو را پوشش میدهد؟
خیر. بند 3 مادهٔ 1 دستورالعمل آرایشی آسهآن اظهار به مرجع هر کشور عضوی را که محصول در آن عرضه خواهد شد الزامی میکند. کار فرمول در سراسر منطقه قابل انتقال است، چون پیوستها مشترکاند. اظهار، دارندهٔ محلی و برچسب در هر کشور جداست.
آیا تولیدکنندهٔ کرهای یا Seoul Coslab میتواند اظهار را ارائه کند؟
خیر. همهٔ کشورهایی که اینجا بررسی شدند میخواهند اظهارکننده در همان کشور مستقر باشد: تاجری دارای پروانه در ویتنام، شرکتی ثبتشده در تایلند، واردکنندهای اندونزیایی، شرکتی تأسیسشده در مالزی یا مؤسسهٔ آرایشی دارای پروانه از سازمان غذا و داروی فیلیپین. Seoul Coslab مستندات تولید را در چارچوب دامنهٔ پروژه با تولیدکنندگان شریک خود هماهنگ میکند تا اظهارکننده از آن استفاده کند.
اعتبار اظهار لوازم آرایشی در آسهآن چه مدت است؟
به کشور بستگی دارد. بر پایهٔ وضعیت نوامبر 2026، مدتهای منتشرشده پنج سال در ویتنام (که پس از آن محصول دوباره اظهار میشود)، سه سال در تایلند، تا سه سال در اندونزی و دو سال در مالزی است. مدت فیلیپین را از FDA جویا شوید. هر کشور رویه و مهلت تمدید خودش را دارد.
آیا واردکنندهٔ ما باید فرمول کامل را ببیند؟
نه در همهٔ بازارها. بر پایهٔ رهنمود PIF آسهآن و قواعد تایلند و فیلیپین، صاحب محصول میتواند جزئیات محرمانه را در صورت درخواست به مرجع بفرستد. اندونزی بیشتر میخواهد: DIP باید پیش از اظهار آماده باشد، و واردکننده به مسئول فنیای نیاز دارد که آن را بفهمد. از پیش توافق کنید که در هر کشور کدام بخش نزد چه کسی است.
آیا اظهار همان تأیید است؟
خیر، بر پایهٔ بخشنامهٔ ویتنام و طرح آزمایشی اظهار خودکار سازمان غذا و داروی فیلیپین در سال 2026. رسید اظهار ویتنام گواهی نمیکند که محصول ایمن یا منطبق است، و سازمان غذا و داروی فیلیپین میگوید گواهیای که بهطور خودکار صادر شود دریافت پرونده را تصدیق میکند، نه اینکه آن را تأیید کند. بررسیهای اصلی پس از عرضه انجام میشوند، پس پروندهٔ محصول باید پیش از نخستین فروش کامل باشد.
- Agreement on the ASEAN Harmonized Cosmetic Regulatory Scheme (Schedule B: ASEAN Cosmetic Directive) — ASEAN Secretariat
- ASEAN Cosmetic Directive: Guidelines for Product Information File (PIF) — ASEAN Secretariat
- ASEAN Cosmetic Directive — Health Sciences Authority, Singapore
- Circular 06/2011/TT-BYT on the management of cosmetic products — Government of Vietnam, legal documents portal
- Notice on applying the Apostille in place of consular legalisation from 11 September 2026 — Embassy of Vietnam in New Zealand, Ministry of Foreign Affairs of Vietnam
- Notification of the Ministry of Public Health B.E. 2561 (2018) on Cosmetic Notification — Thai Food and Drug Administration
- Notification of the Ministry of Public Health B.E. 2560 (2017) on Collection of Information Pertaining to Cosmetics — Thai Food and Drug Administration
- Cosmetics Act B.E. 2558 (2015) — Thai Food and Drug Administration
- Peraturan BPOM No. 20 Tahun 2026 tentang Tata Cara Pengajuan Notifikasi Kosmetik — Badan Pengawas Obat dan Makanan (BPOM), Indonesia
- Penyesuaian Penahapan Kewajiban Sertifikasi Halal Diatur dalam PP 40 Tahun 2026, Begini Rinciannya — BPJPH, Ministry of Religious Affairs, Republic of Indonesia
- Guidelines for Control of Cosmetic Products in Malaysia: Cosmetic Notification — National Pharmaceutical Regulatory Agency (NPRA), Malaysia
- Guidelines for Control of Cosmetic Products in Malaysia: Glossary — National Pharmaceutical Regulatory Agency (NPRA), Malaysia
- Guidelines for Control of Cosmetic Products in Malaysia: Regulatory Requirements for Cosmetics — National Pharmaceutical Regulatory Agency (NPRA), Malaysia
- FDA Circular No. 2023-001: Updated Guidelines on Product Information File (PIF) for Cosmetic Products — Food and Drug Administration, Philippines
- FDA Advisory No. 2026-1544: Pilot Implementation of the Automatic Notification System for Cosmetic Products — Food and Drug Administration, Philippines
- FDA Advisory No. 2020-800: Understanding Post-Marketing Surveillance of Cosmetic Products — Food and Drug Administration, Philippines
این صفحه اطلاعات عمومی برای برنامهریزی تولید است؛ مشاورهٔ حقوقی یا مقرراتی نیست، اثر حقوقی ندارد و هیچ حقی بر مبنای آن ایجاد نمیشود. الزامات در هر بازار متفاوت است و در طول زمان تغییر میکند — پیش از اقدام، وضعیت جاری را از مرجع مربوط یا مشاور واجد صلاحیت استعلام کنید.
