Przejdź do treści
SeoulCoslab
Regulacje i zgodność

Badania jakości kosmetyku przed premierą — wymogi Korei

Jakich badań jakości kosmetyku wymaga koreańskie prawo przed sprzedażą, jakich oczekują rynki i kupujący, a jakie dokładają deklaracje na opakowaniu.

Opublikowano 20 listopada 2026Seoul CoslabOstatnia weryfikacja 20 listopada 2026
Szalki Petriego z jasnym agarem, statyw z przezroczystymi probówkami, otwarty szklany słoiczek z białym kremem, zlewka z przezroczystym płynem i pipeta na białej tacce, rozstawione na białym blacie laboratoryjnym, w tle mikroskop

Badania jakości kosmetyku przed premierą dzielą się na trzy grupy. Koreańskie prawo wyznacza limity, które musi spełniać każdy kosmetyk sprzedawany w Korei, i wymaga, by każdą partię przed zwolnieniem poddać badaniu jakości. Rynki docelowe i kupujący oczekują ponadto badań stabilności, kompatybilności z opakowaniem i testu obciążeniowego. Deklaracje na etykiecie, takie jak wartość SPF, dokładają własne badania.

Te trzy grupy biorą się z różnych źródeł, a ich pomylenie sprawia, że projekt albo pomija coś, czego potrzebował, albo płaci za coś, o co nikt nie prosił. Ten tekst zestawia je obok siebie według stanu koreańskich przepisów z listopada 2026. Ma charakter poglądowy i nie jest opinią o zgodności; źródła pierwotne podajemy na końcu.

Trzy grupy badań obok siebie

Badania najszybciej zaplanuje się, pytając przy każdym z nich, kto go wymaga. Tabela poniżej to wersja skrócona.

GrupaKto ją wyznaczaTypowe pozycjeKiedy się je wykonuje
1. Wymogi koreańskiego prawaUstawa o kosmetykach, rozporządzenie wykonawcze do niej oraz przepisy MFDS o normach bezpieczeństwa kosmetykówLimity mikrobiologiczne, limity niezamierzonych zanieczyszczeń, zawartość netto, pH w typach produktów, których dotyczy, oraz badanie jakości każdej partii przed zwolnieniemLimity: przez cały okres sprzedaży w Korei, dla każdego sprzedawanego tam produktu. Badanie partii: przed zwolnieniem każdej partii, względem specyfikacji produktu
2. Wymogi rynków i kupującychPrzepisy rynku docelowego i własne standardy kupującegoStabilność, kompatybilność z docelowym opakowaniem, badanie skuteczności układu konserwującego (test obciążeniowy), unijny raport bezpieczeństwaW trakcie opracowania, na recepturze i opakowaniu
3. Wymogi wynikające z deklaracjiDeklaracje wydrukowane na opakowaniu albo użyte w reklamieDane SPF i PA, dokumentacja kosmetyku funkcjonalnego w Korei, uzasadnienie każdej deklaracji dotyczącej faktówZanim deklaracja trafi do druku

Grupa 1 dotyczy produktu w obrocie. Grupa 2 dotyczy tego, czy receptura i opakowanie wytrzymują i czy dokumentacja wymagana przez rynek jest kompletna. Grupa 3 wynika z tego, co Państwo postanowią powiedzieć. Produkt ze skromnymi deklaracjami i tak musi spełnić wymogi grupy 1, jeśli jest sprzedawany w Korei, i nadal potrzebuje prac rozwojowych z grupy 2.

Czego koreańskie prawo wymaga, zanim kosmetyk trafi do sprzedaży?

Koreańskie prawo wymaga, by każdy kosmetyk sprzedawany w Korei, wytworzony tam albo importowany, spełniał normy bezpieczeństwa kosmetyków w obrocie z art. 6 przepisów MFDS o normach bezpieczeństwa kosmetyków, a odpowiedzialnego dystrybutora (책임판매업자, czyli firmę, która wprowadza produkt na rynek koreański) zobowiązuje do zwalniania każdej partii dopiero po badaniu jakości. Według stanu z listopada 2026 obowiązującą wersją tych przepisów jest obwieszczenie MFDS nr 2026-19. Ustawa o kosmetykach zawiera osobny przepis dla produktów wytwarzanych wyłącznie na eksport, którego ten tekst nie omawia.

Te dwa obowiązki są różnej natury. Pierwszy to norma, którą produkt musi spełnić. Drugi to procedura, która dotyczy każdej partii.

Normy bezpieczeństwa kosmetyków w obrocie

Art. 6 wyznacza limity ogólne, obowiązujące wszystkie kosmetyki, a następnie dodaje limity dla określonych typów produktów. Limity mikrobiologiczne są następujące:

Typ produktuLimit
Produkty dla niemowląt i małych dzieci oraz produkty do makijażu oczuOgólna liczba drobnoustrojów tlenowych nie więcej niż 500 w 1 g (ml)
Chusteczki nawilżaneBakterie i grzyby, każde nie więcej niż 100 w 1 g (ml)
Pozostałe kosmetykiOgólna liczba drobnoustrojów tlenowych nie więcej niż 1000 w 1 g (ml)
Wszystkie kosmetykiEscherichia coli, Pseudomonas aeruginosa i Staphylococcus aureus nie mogą zostać wykryte

Limity zanieczyszczeń trzeba czytać uważnie. Obowiązują wtedy, gdy substancji nie dodano celowo, obiektywne dane pokazują, że pochodzi z wytwarzania albo przechowywania (przykładem, który podają przepisy, jest migracja z opakowania), i nie da się jej całkowicie usunąć przy obecnym stanie techniki. Są to maksymalne poziomy dopuszczalne wtedy, gdy taka substancja zostanie wykryta, a nie ilości, które może zawierać receptura. Wybrane pozycje, w µg/g (odpowiada to ppm wagowo):

SubstancjaLimit
Ołów20 µg/g; 50 µg/g w produktach pudrowych z glinką
Nikiel10 µg/g w większości produktów; wyższe limity dotyczą makijażu oczu i makijażu kolorowego
Arsen10 µg/g
Rtęć1 µg/g
Kadm5 µg/g
1,4-dioksan100 µg/g
Formaldehyd2000 µg/g; 20 µg/g w chusteczkach nawilżanych

Przepisy wyznaczają też limity dla antymonu, metanolu i trzech wymienionych z nazwy ftalanów, a pełna lista znajduje się w samych przepisach. Jeśli z tej samej przyczyny wykryto składnik zakazany, dla którego nie ustalono limitu, przepisy wymagają oceny ryzyka według rozporządzenia wykonawczego, która rozstrzyga, czy jest on szkodliwy.

Kolejną normą ogólną jest zawartość netto: średnia z trzech sztuk musi wynosić co najmniej 97% ilości podanej na etykiecie; jeśli nie wynosi, bada się sześć kolejnych sztuk, a średnia ze wszystkich dziewięciu musi osiągnąć 97%. Pierwszą z norm dla określonych typów jest pH: zakres od 3,0 do 9,0 dotyczy tylko płynów, emulsji, kremów i podobnych produktów w kategoriach wymienionych w przepisach, takich jak podstawowa pielęgnacja z wyjątkiem produktów do demakijażu oraz produkty do włosów z wyjątkiem szamponów i odżywek do spłukiwania. Produkty niezawierające wody i produkty spłukiwane zaraz po użyciu są wyłączone, więc zakres pH nie jest regułą dla każdego kosmetyku.

Pozostałe normy dla określonych typów dokładają kolejne wymogi. Kosmetyk funkcjonalny musi zawierać składnik aktywny w zawartości, którą oceniono albo zgłoszono, produkty do trwałej ondulacji i prostowania włosów mają własne specyfikacje, a mydło w kostce ma limit wolnych alkaliów.

Produktu, który nie spełnia norm bezpieczeństwa w obrocie, nie można sprzedawać w Korei, a niespełnienie którejkolwiek normy poza zawartością netto sprawia, że według rozporządzenia wykonawczego produkt podlega wycofaniu.

Badanie jakości każdej partii

Rozporządzenie wykonawcze nakłada obowiązek na każdą ze stron. Producent musi przeprowadzać badania potrzebne od przyjęcia surowców i elementów opakowania aż do zwolnienia wyrobu gotowego oraz prowadzić zapisy z produkcji i kontroli jakości. Odpowiedzialny dystrybutor musi zbadać jakość każdej partii, według jej numeru partii, zanim wprowadzi ją do obrotu.

Przepis o badaniu partii wymienia dwa wyjątki od własnych badań dystrybutora: gdy producent i odpowiedzialny dystrybutor to ta sama firma oraz gdy badanie zlecono jednej z instytucji wymienionych w rozporządzeniu i wyniki dla partii istnieją. W obu przypadkach wynik dla partii nadal istnieje. Wyjątek usuwa drugą rundę badań, a nie sam wynik.

Prawo nie wymienia, pod kątem jakich pozycji trzeba badać każdą partię. Tę listę stanowi specyfikacja produktu, uzgodniona między stronami, a normy bezpieczeństwa w obrocie wyznaczają to, co zwolniony produkt musi spełniać. Tekst o przejściu od partii pilotażowej do skalowania pokazuje, co obejmuje typowa kontrola przed zwolnieniem.

Zapisy, które prowadzi odpowiedzialny dystrybutor

Zgodnie ze standardem kontroli jakości z załącznika 1 do rozporządzenia wykonawczego odpowiedzialny dystrybutor dokumentuje badanie partii i przechowuje zapisy z kontroli jakości, razem z zapisami z nadzoru nad producentem, przez trzy lata od daty wytworzenia (albo importu).

Koreańskie prawo zawiera jeden obowiązek dotyczący stabilności. Przy produktach zawierających 0,5% lub więcej retinolu albo jego pochodnych, kwasu askorbinowego albo jego pochodnych, tokoferolu, związków nadtlenkowych albo enzymów odpowiedzialny dystrybutor przechowuje dane o stabilności przez rok po upływie terminu ważności ostatniej wytworzonej partii.

Producent może też stosować koreański standard dobrej praktyki produkcji CGMP. Rozporządzenie wykonawcze stanowi, że MFDS może go producentom zalecać, a to, czy dany zakład i linia są nim objęte, zależy od zakresu tego zakładu. Nasza notatka o CGMP i ISO 22716 w koreańskich zakładach wyjaśnia, jak to potwierdzamy.

Jakich badań oczekują rynki i kupujący?

Rynki i kupujący proszą o dowody, że receptura i opakowanie wytrzymają przez cały okres życia produktu: badania stabilności, kompatybilności z docelowym opakowaniem i skuteczności układu konserwującego, a do tego dokumentację bezpieczeństwa, którą określa każdy rynek. Koreańskie prawo nie wymienia ich jako badań partii, ale produktowi zawierającemu wodę, wprowadzonemu bez nich, brakuje pracy, której oczekuje większość rynków w swojej dokumentacji i większość kupujących.

Stabilność. W Korei badaniom stabilności poświęcone są wytyczne MFDS, które same zaznaczają, że nie mają mocy prawnej. Obowiązkiem prawnym jest przechowywanie danych przy produktach z co najmniej 0,5% retinolu, kwasu askorbinowego, tokoferolu, związków nadtlenkowych, enzymów albo ich wymienionych pochodnych. Na czym te badania polegają i dlaczego leżą na ścieżce krytycznej, opisuje tekst badania stabilności — co mówią i w którym momencie.

Kompatybilność. Recepturę bada się w tym opakowaniu, w którym trafi do sprzedaży, bo opakowanie może zmienić produkt, a produkt może zmienić opakowanie.

Skuteczność układu konserwującego. Przy produkcie zawierającym wodę test obciążeniowy jest standardowym sposobem wykazania, że układ konserwujący działa, a jego raport należy do dokumentacji bezpieczeństwa produktu. Sposób interpretacji wyników określa ISO 11930. Koreańskie przepisy o badaniu partii go nie wymieniają, ale to nie znaczy, że można go pominąć. Jak dobiera się układ i co obejmuje wynik pozytywny, opisuje tekst jak dobrać układ konserwujący do serii pielęgnacyjnej.

Każdy rynek ujmuje potem te wyniki we własnej dokumentacji:

RynekCzego wymaga dokumentacjaGdzie przeczytać więcej
Unia EuropejskaOceny bezpieczeństwa i raportu bezpieczeństwa produktu kosmetycznego zgodnie z art. 10 i załącznikiem I do rozporządzenia (WE) nr 1223/2009. Załącznik I wymaga danych o stabilności w racjonalnie przewidywalnych warunkach przechowywania, specyfikacji mikrobiologicznych i wyników testu obciążeniowego, informacji o śladowych ilościach substancji oraz o czystości i stabilności opakowania. Dokumentację produktu kosmetycznego przechowuje się przez dziesięć lat od wprowadzenia do obrotu ostatniej partiizgłoszenie CPNP dla kosmetyku z Korei
Stany ZjednoczoneOdpowiedniego udokumentowania bezpieczeństwa zgodnie z MoCRA, bez jednego narzuconego zestawu badańczego MoCRA wymaga od importowanego kosmetyku
TajwanDokumentacji produktu (PIF), którą tajwański producent albo importer musi być w stanie przedstawić podczas kontroli urzęduwymogi PIF i GMP na Tajwanie
Rynki ASEANDokumentacji produktu (PIF) przechowywanej przez lokalną firmę, która wprowadza produkt na rynek w danym krajujak działa zgłoszenie kosmetyku w ASEAN

Kanały detaliczne i dystrybutorzy często dokładają do tego własne listy. Warto poprosić kupującego o jego listę przed rozpoczęciem opracowania, bo badanie, które musi odbyć się w docelowym opakowaniu, może się zacząć dopiero wtedy, gdy to opakowanie istnieje.

Które deklaracje dokładają własne badania?

Każda deklaracja dotycząca faktów, na opakowaniu albo w reklamie, musi mieć oparcie w dowodach, bo art. 14 ustawy o kosmetykach wymaga, by przedsiębiorcy i sprzedawcy byli w stanie udowodnić każde stwierdzenie faktyczne w oznakowaniu i reklamie. Jeśli MFDS zażąda takiego uzasadnienia, trzeba je przedłożyć w ciągu 15 dni, a jeśli nie zostanie przedłożone, MFDS nakazuje wstrzymanie deklaracji do czasu przedłożenia dowodów. Rozporządzenie wykonawcze opisuje dopuszczalne dowody jako badania aplikacyjne z udziałem ludzi, badania in vitro albo dane z badań ankietowych na porównywalnym poziomie, uzyskane metodą naukową i obiektywną.

Najwięcej dokładają trzy rodzaje deklaracji:

  • Deklaracje funkcjonalne. Rozjaśnianie, redukcja zmarszczek, ochrona przed UV i pozostałe kategorie funkcjonalne podlegają przed sprzedażą ocenie MFDS albo zgłoszeniu. Dokumentacja do oceny zawiera dane o bezpieczeństwie, takie jak test płatkowy na ludziach, oraz dane o skuteczności. Przepisy MFDS o ocenie kosmetyków funkcjonalnych zwalniają z danych o bezpieczeństwie, gdy produkt jest wytworzony ze składników wymienionych we wskazanych w nich normach i kompendiach, do których należy International Cosmetic Ingredient Dictionary. W koreańskich przepisach test płatkowy na ludziach pojawia się właśnie przy ocenie funkcjonalnej; nie jest ogólnym badaniem przed premierą każdego kosmetyku. Nasz przewodnik po rejestracji kosmetyków funkcjonalnych w Korei wyjaśnia, która ścieżka ma zastosowanie.
  • SPF i PA. Deklaracja ochrony przeciwsłonecznej jest w Korei deklaracją funkcjonalną, a wartości SPF i PA wymagają danych z uznanej metody. Według stanu z listopada 2026 należą do nich własna metoda MFDS, ISO 24444 i inne uznane metody badania SPF oraz ISO 24442 dla UVA. Obwieszczenie MFDS wydane w listopadzie 2026 dodaje metody in vitro ISO 23675 i ISO 24443 od listopada 2027, dla wniosków o ocenę składanych po tej dacie. Formy produktu i opracowanie od strony produktowej opisuje nasza strona o opracowaniu i produkcji kosmetyków przeciwsłonecznych.
  • Deklaracje dla niemowląt i dzieci. Odpowiedzialny dystrybutor, który oznacza albo reklamuje produkt jako odpowiedni dla niemowląt i małych dzieci (do 3 lat) albo dla dzieci (od 4 do 13 lat), musi przygotować i przechowywać dane o bezpieczeństwie i jakości tego konkretnego produktu, w tym ocenę bezpieczeństwa i dowody skuteczności produktu.

Deklaracja, że produkt przebadano na skórze, sama jest stwierdzeniem faktycznym, więc raport, na którym się opiera, warto przechowywać razem z resztą uzasadnień dla produktu. Każdy rynek docelowy odczytuje potem wydrukowaną deklarację według własnych przepisów, a nasza lista kontrolna oznakowania kosmetyków według krajów opisuje, czego każdy z nich oczekuje na opakowaniu.

Badania rozwojowe i badania partii to różne dokumenty

Badania rozwojowe opisują recepturę i opakowanie, a badania partii opisują jedną partię produkcyjną. Powstają w różnym czasie i odpowiadają na różne pytania, a dokumentacja eksportowa zwykle potrzebuje obu.

Badania rozwojoweBadania partii
PrzykładyStabilność, kompatybilność, test obciążeniowy, badania potwierdzające deklaracjeBadanie przed zwolnieniem względem specyfikacji
Co opisująRecepturę w jej opakowaniuJedną partię, oznaczoną numerem partii
Kiedy powstająPrzed produkcjąPo wytworzeniu każdej partii
Co je zmieniaZmiana receptury, opakowania albo deklaracjiNic; każda partia ma własny wynik

Świadectwo analizy (CoA) to zwykła forma wyniku dla partii: dokumentuje jedną partię względem uzgodnionej specyfikacji, więc nie może istnieć, zanim partia powstanie. Koreańskie przepisy mówią o zapisach z kontroli jakości i wynikach badań partii, a nie o CoA z nazwy. Co potwierdza każdy dokument eksportowy i kiedy można go mieć, opisuje tekst dokumenty eksportowe kosmetyków z Korei — co potwierdzają.

Co zmienia się w Korei od 2028 roku?

Korea wprowadza obowiązek oceny bezpieczeństwa na poziomie produktu, stosowany etapami od 1 stycznia 2028. Nowelizacja ustawy o kosmetykach (ustawa nr 21302, ogłoszona 30 grudnia 2025) wymaga, by odpowiedzialny dystrybutor przed sprzedażą przygotował dane wykazujące, że każdy produkt jest bezpieczny, poddał je ocenie wykwalifikowanej osoby oceniającej bezpieczeństwo i je przechowywał. Część odpowiedzialnych dystrybutorów jest z tego wyłączona: ci, których działalność polega na pośredniczeniu w imporcie jako agent, oraz ci, których ma wyłączyć rozporządzenie wykonawcze według kryteriów takich jak wielkość sprzedaży.

Data rozpoczęcia zależy od wielkości firmy i od produktu: 1 stycznia 2028 dla pierwszego etapu, który obejmuje niektóre kosmetyki funkcjonalne sprzedawane przez większe albo nowo zarejestrowane firmy, a następnie 1 stycznia 2030 i 1 stycznia 2031 dla kolejnych etapów. To, kto kwalifikuje się jako osoba oceniająca bezpieczeństwo, ustawa pozostawia rozporządzeniu wykonawczemu, więc przed planowaniem warto sprawdzić jego aktualny tekst. W czerwcu 2026 MFDS opublikowało niewiążące wytyczne dotyczące przygotowania danych do oceny bezpieczeństwa.

Dopóki obowiązek nie obejmuje danego produktu, Korea nie wymaga dla niego raportu bezpieczeństwa na wzór unijnego, chyba że produkt jest oznaczony albo reklamowany jako odpowiedni dla niemowląt i małych dzieci albo dla dzieci: wtedy już teraz potrzebne są dane o bezpieczeństwie i jakości tego konkretnego produktu. Badania rozwojowe z grupy 2 to dowody, na których taki raport się opiera, więc produkt zbudowany z ich użyciem jest bliżej gotowości.

Co robimy, a czego nie robimy

  • Koordynujemy plan badań w zakresie projektu. Razem z naszymi producentami partnerskimi ustalamy, jakich badań rozwojowych potrzebuje receptura ze względu na Państwa rynki i deklaracje oraz jakie wyniki dla partii dołączane są do każdej wysyłki. Jak to wpisuje się w projekt, opisuje strona o kontroli jakości i badaniach kosmetyków w Korei.
  • Nie przejmujemy obowiązków prawnych. Badanie partii i jego dokumentacja spoczywają na koreańskim producencie i odpowiedzialnym dystrybutorze, a dokumentacja każdego rynku na podmiocie, który odpowiada za produkt na tym rynku. Stronę eksportową opisuje nasze wsparcie eksportowe i regulacyjne.
  • Nie obiecujemy wyników. Badanie może wypaść negatywnie, a wynik negatywny to informacja, na podstawie której projekt podejmuje dalsze kroki.
  • Nie jesteśmy Państwa doradcą prawnym. Ten tekst ma charakter poglądowy, a jego źródła pierwotne podajemy na końcu.

Najczęstsze pytania

Czy koreańskie prawo wymaga badania każdej partii kosmetyku?

Tak. Rozporządzenie wykonawcze do ustawy o kosmetykach wymaga, by odpowiedzialny dystrybutor przed wprowadzeniem do obrotu zbadał jakość każdej partii, według jej numeru partii. Wyjątki obejmują sytuacje, w których wynik dla partii już istnieje, na przykład gdy badanie zlecono instytucji wymienionej w rozporządzeniu.

Prawo nie ustala listy pozycji dla każdej partii. Wynika ona ze specyfikacji produktu, a zwolniony produkt musi spełniać normy bezpieczeństwa w obrocie.

Czy badania stabilności są w Korei wymogiem prawnym?

Co do zasady nie. Wytyczne MFDS dotyczące stabilności zaznaczają, że nie mają mocy prawnej. Obowiązek prawny jest węższy: przy produktach z co najmniej 0,5% retinolu, kwasu askorbinowego, tokoferolu, związków nadtlenkowych, enzymów albo wymienionych pochodnych dane o stabilności trzeba przechowywać przez rok po upływie terminu ważności ostatniej partii.

Rynki i kupujący i tak oczekują danych o stabilności, a unijny raport bezpieczeństwa ich wymaga.

Czy produkt na bazie wody może pominąć test obciążeniowy?

Nie powinien tego zakładać w planie. Przy produkcie zawierającym wodę test obciążeniowy jest standardowym sposobem wykazania, że układ konserwujący działa, a unijny raport bezpieczeństwa wymaga jego wyników. ISO 11930 nie ma zastosowania do produktów, dla których wykazano niskie ryzyko mikrobiologiczne zgodnie z ISO 29621.

Wytyczne MFDS z 2026 roku dotyczące oceny bezpieczeństwa również pozwalają pominąć badanie skuteczności układu konserwującego tylko przy produktach niskiego ryzyka i tylko z uzasadnieniem naukowym.

Jakie limity mikrobiologiczne obowiązują kosmetyki w Korei?

Limit ogólnej liczby drobnoustrojów tlenowych wynosi 1000 w 1 g (ml) dla większości kosmetyków i 500 w 1 g (ml) dla produktów dla niemowląt i małych dzieci oraz makijażu oczu. W chusteczkach nawilżanych bakterie i grzyby są ograniczone do 100 w 1 g (ml) każde. Escherichia coli, Pseudomonas aeruginosa i Staphylococcus aureus nie mogą zostać wykryte w żadnym kosmetyku.

Czy USA wymagają określonych badań przed premierą?

Nie ma jednej listy. MoCRA wymaga odpowiedniego udokumentowania bezpieczeństwa, a to, co jest odpowiednie, zależy od receptury, sposobu użycia i od tego, kto produktu używa. Dane o stabilności, z testu obciążeniowego i o kompatybilności to typowe elementy tej dokumentacji.

Czy koreański raport z badań sprawdzi się na innych rynkach?

Często jako dowód, ale nie jako dokument składany w urzędzie. Koreański raport pokazuje, co i jak zbadano, a każdy rynek decyduje, czy ta metoda i te dowody spełniają jego przepisy. Wszystkie rynki docelowe warto wskazać przed rozpoczęciem opracowania, tak by od razu dobrać badania pod każdy z nich.

Tajwan i rynki ASEAN opierają się na dokumentacji produktu (PIF). Kraje Zatoki Perskiej opisuje przewodnik po eksporcie kosmetyków do ZEA i Arabii Saudyjskiej.

Źródła
  1. Regulation on Safety Standards, etc. for Cosmetics (화장품 안전기준 등에 관한 규정), MFDS Notice No. 2026-19 — Ministry of Government Legislation (Korea Law Information Center)
  2. Enforcement Rule of the Cosmetics Act (화장품법 시행규칙) — Ministry of Government Legislation (Korea Law Information Center)
  3. Cosmetics Act (화장품법) — Ministry of Government Legislation (Korea Law Information Center)
  4. Cosmetics Act amendment history, including Act No. 21302 (화장품법 제정·개정문) — Ministry of Government Legislation (Korea Law Information Center)
  5. Stability Testing Guideline for Cosmetics (화장품 안정성시험 가이드라인) — Ministry of Food and Drug Safety, Republic of Korea
  6. Guideline on Preparing Cosmetic Safety Assessment Data (화장품 안전성 평가 자료 작성 가이드라인), June 2026 — Ministry of Food and Drug Safety, Republic of Korea
  7. Regulation on the Review of Functional Cosmetics (기능성화장품 심사에 관한 규정), MFDS Notice No. 2025-88 — Ministry of Government Legislation (Korea Law Information Center)
  8. Regulation on the Review of Functional Cosmetics, as amended by MFDS Notice No. 2026-75 — Ministry of Government Legislation (Korea Law Information Center)
  9. Regulation (EC) No 1223/2009 on cosmetic products — EUR-Lex, European Union
  10. ISO 11930:2019 Cosmetics — Microbiology — Evaluation of the antimicrobial protection of a cosmetic product — International Organization for Standardization (ISO)
  11. Modernization of Cosmetics Regulation Act of 2022 (MoCRA) — U.S. Food and Drug Administration
  12. Cosmetic Hygiene and Safety Act (化粧品衛生安全管理法) — Ministry of Justice, Taiwan (Laws & Regulations Database)
  13. Regulations for Cosmetic Product Information File Management (化粧品產品資訊檔案管理辦法) — Ministry of Justice, Taiwan (Laws & Regulations Database)
  14. Agreement on the ASEAN Harmonized Cosmetic Regulatory Scheme (Schedule B: ASEAN Cosmetic Directive) — ASEAN Secretariat
  15. ASEAN Cosmetic Directive: Guidelines for Product Information File (PIF) — ASEAN Secretariat

Ta strona zawiera informacje ogólne służące planowaniu produkcji. Nie stanowią one porady prawnej ani regulacyjnej, nie mają mocy prawnej i nie można z nich wywodzić żadnych roszczeń. Wymogi różnią się między rynkami i zmieniają się w czasie — przed podjęciem działań należy potwierdzić aktualny stan we właściwym urzędzie lub u wykwalifikowanego doradcy.

Zacznijmy brief produktowy

Stwórzmy razem
przyszłość kosmetyków.

Zacznijmy brief produktowy →